Vilino kolo ve perileri (2)

Periler sadece masallarımızın kahramanı mıdır? Pek çoğumuzun aklına, tatlı bir çizgi film karakterinden öteye gitmeyen Tinker Bell geliyor sadece. Benim için de bir masal karakteri olsada; gizemli dağların derinliklerinde perilerin yaşadığına inanan, Karadağ ve Sırbistan gibi ülkelerden bir kitle günümüzde halen yaşamakta. Sohbet arasında turizm ile ilgili eski bir dergiye göz gezdirirken gördüğüm taşlar ve notu üzerine başladı efsaneyi araştırmam.

Zamanında kendilerini izinsiz izlemeyecek ve sırlarını çalmamak şartıyla insanlara yardım eden dağlarda yaşayan periler varmış. Bu perilere “vilalar” denirmiş; uzun altın saçları ve beyaz uzun elbiseleri varmış.

Dostluk, perilerin meşhur dansını yaptıkları vilino kolo denen yere izinsiz giden ve izleyen bir grup köylü ile son bulmuş. Perilerin güzelliği ve sesi ile büyülenen bir köylü saklandığı yerden çıkmış ve sırlarını söylemesini istemiş. İşte o anda doğa sessizliğe periler ise bir insanın bu kadar yanlarına gelmesinden derin keder ve hayal kırıklığına uğramış.En yaşlı peri köylülerin gözünün içine ilk ve son kez bakarakgördüklerinizden fazlasını, kalbinizle duyduğunuza yetinmediniz.

Artık söz yok, bizim sesimizartık bu dağlarda sadece bir yankı varlığımız ise masal olacak demiş. En dik dağa süzülen periler geride sadece soğuk gri hareketsiz taşları bırakmış. O günden sonra ormanda kim peri ile karşılaşsa peri arkasını döner taşa dönüşürmüş. Köylüler bu taşlara sessizlik yemini demişler.

Bugün bile karadağın yüksek yaylalarında, üzerinde ot dahi bitmeyen, sadece garip taşların dizili olduğu dairesel alanlar var. “Vilino kolo” denen ve halen turistik  yürüyüşlerin yapıldığı bu yerde perilerden kaldığına inanılan düz taşlar kimine ders kimine ise güzel bir masaldan öteye geçmiyor.

Site güncellemesi ardından sizlerle yeniden buluştuğum için ayrıca son üç yazıma gösterdiğiniz talep için teşekkür ederim kıymetli okuyucularım.