Bana sen “Öğrettin”

Hayat bazen dışarıdan bakınca sıradan görünür; insanlar işe gider, markette sıra bekler, otobüste camdan dışarı dalar… Ama kimse kimsenin içindeki fırtınayı tam olarak bilmez. O sessiz gürültüyü… insanın kendi kalbinde büyüyen o çatlağı, o iyileşmeyen yorgunluğu, o yeniden başlamaya çalışan yanını…

Son zamanlarda fark ediyorum ki herkesin içinde derin bir sessizlik var. Bir tür görünmez ağırlık. İnsanlar gülüyor ama gözlerinin arkasında başka bir hikâye saklı. Kimsenin bilmediği bir mücadele, kimsenin anlamadığı bir kırgınlık, kimsenin duymadığı bir haykırış…

İnsan tam da böyle bir varlık; dışarıda sakin, içeride parçalı bulutlu.

Ama bütün bu dalgalanmaların içinde bir gerçek daha var:

Hayatımızda bize yön veren, elimizden tutan, içimizdeki o sessiz karanlığa bir kıvılcım düşüren insanlar oldu. Ve bugün onların günü… Öğretmenler Günü.

Düşününce, bir insanı hayatta en çok kim değiştirir?

Kimi zaman bir aile üyesi, kimi zaman bir dost… ama çoğu zaman bir öğretmen.

Bazen sadece tek bir cümleyle kaderimizin akışını değiştirirler:

“Sen yaparsın.”

“Vazgeçme.”

“Ben sana inanıyorum.”

Ve insan, başkası kendisine inandığında biraz daha güçlü olur. Belki de bu yüzden her öğretmen aslında bir hayat mimarıdır. Kimisi içimizdeki cesareti uyandırır, kimisi hayal kurmayı öğretir, kimisi pes ettiğimiz anda tam karşımıza dikilip yeniden kaldırır.

Bugün, modern dünyanın karmaşasında unuttuğumuz bir teşekkür borcumuz var.

Çünkü bir insanın içindeki ışığı gören çok az kişi çıkar.

Öğretmenler işte o nadir insanlardır.

Bazıları sesimiz titrerken bize “devam et” diyen kişidir.

Bazıları kalabalığın içinde kaybolmuşken bizi tekrar kendimize döndüren aynadır.

Bazıları ise sadece bir tebessümle yaralarımızın kabuk bağlamasını sağlar.

Toplum olarak çoğu zaman fark etmiyoruz ama öğretmen dediğin, bir ülkenin geleceğini kendi avuçlarında taşır.

Sabırla, emekle, anlayışla…

Bazen yorgun, bazen kırgın, bazen sessizce içi dolu ama yine de dimdik ayakta.

Ve bugün belki herkes aynı cümleyi kuracak:

“İyi ki varsınız.”

Ama aslında bu cümle hiç bu kadar gerçek olmamıştı.

Çünkü insanın içindeki sessiz gürültüyü anlayan, ona bir dil veren, onu geleceğe hazırlayan en temiz eller onlar.

Hayat ne kadar sert olursa olsun, iyi bir öğretmene rastlayan insan asla aynı kalmaz.

Bir kelimeyle büyür, bir dokunuşla değişir, bir cümleyle cesaret bulur.

Bu yüzden bugün, sadece bir kutlama değil…

Sessiz bir teşekkür günü.

Yolu aydınlatan tüm öğretmenlerin Öğretmenler Günü kutlu olsun.

Varlıkları, hâlâ bu dünyanın umut taşımaya değer olduğunu hatırlatıyor.