En çok sizi seviyorum…

Bu şehri seviyorum. Siyasetçilerini seviyorum, insanlarını seviyorum, caddelerini, kaldırımlarını… Tozunu, gürültüsünü, karmaşasını bile. Ama itiraf edeyim, en çok sevdiğim; İki yüzlüleri… Omurgasızları… Karaktersizleri… Çünkü ne olduklarını çok iyi biliyorum. Kendilerinden bahsederken, başarı masalları anlatırken, “ben yaptım, ben başardım” diye göğüs kabartırken; ne kadar aciz, ne kadar egoist olduklarını net biçimde görüyorum. Ve içten içe gülüyorum. Bazen alay ediyorum, bazen sadece not alıyorum. Bir insan gerçekten başarılıysa, onun başarısını kendisi anlatmaz. Başarıyı başkaları anlatır. Kendi kendini övenlerin ortak noktası vardır: Genelde ortada övülecek bir şey yoktur. Evet, bilgin olabilir. Evet, çevren kalabalık olabilir. Ama o çevreden ayrıldığında arkandan konuşulanlar, söylenenler, edilen küfürler çoğalıyorsa; orada bir problem vardır. Ve o problem “kıskançlık” kelimesiyle geçiştirilemez. İnsan bazen kendini kandırır. “Beni çekemiyorlar” der. Bir kere olur, iki kere olur… Ama sen yokken adın geçtiği her ortamda aynı cümleler kuruluyorsa; o zaman aynaya bakma vakti gelmiştir. Var olmak için yalakalık yapmak… Güçlü görünmek için güçlülerin gölgesine sığınmak… Bir masada kalabilmek adına kişiliğini kapıda bırakmak… Bunlar insanı yükseltmez. Bunlar insanı tüketir. “Kime yazıyorsun bu yazıyı?” diyenler olacaktır. Evet, bu yazı bir kişiye yazılıyor. Geçmişte uyarmıştım. Dinlemediğini biliyorum. Ama yine de yazıyorum. Sen, elindeki gücü kişiliğin sanan birisin. Yalnız kalmamak için kapı kapı dolaşan, Kabul görmek için her şekle giren, Sığındığın yerleri yuva zanneden birisin. Ve en acı gerçeği söyleyeyim: Uçtuğun an tutunacak başka dalın yok. O yüzden hiç uçmayı denemiyorsun. Yüzünü o kadar eskittin ki; nereye gitsen tanıdık geliyor ama kimse sahiplenmiyor. Ama hayat böyle… Bu şehir de böyle. Bazıları güçle var olur, Bazıları duruşla. Biz duruşu seçenlerdeniz. Konya Rapor olarak yeni yılda yeni projelerle yolumuza devam ediyoruz. 70 bini aşan takipçi sayımızla, Sürekli güncellenen internet sitemizle, Haftalık yayımlanan geleneksel gazetemizle… Yeni yılda dijital gazeteciliğin çıtasını biraz daha yukarı taşıyacağız. Toplumun tamamına hitap eden, Sesini duyuramayanın sesi olan, Gerçeği eğmeden, bükmeden yazan bir anlayışla… Biz kimseye yaslanmadan, Kimseye sığınmadan, Kendi yolumuzda yürümeye devam edeceğiz. Çünkü bu şehir; Maskeyle değil, Yüzle kazanılır.